Поезија

Илјада и седимстотин шесдесет и второ летов Охрида од Цариграда дошел салаор.Еј! Дошел салаор.Се претставил пред Арсенја, наша Патрика честнагои му рек'л слово горко, слово жалостно.Еј! Слово жалостно.Царска волја е да тргнеш, денеска за Цариградана тебе од врли Грци, голем поплак е.Еј! Голем...
19 Јануари 2021 - 17:05
Вината не беше наша,таа кај друг се крие,и туѓи прсти тогашстотонска вина сторија!Но, штом ќе дојде ден,и штом ќе треба, ниеза сè ќе ѝ раскажемена мајката историја.Започнаа со раце гнасниНа народот во душа да му џбараат,но, гневот беше толку нараснат,та, не се сфати волчката им нарави муцките на...
07 Јануари 2021 - 07:43
Кој – кому веруваво ова време на прокудина луди коњина аздисани децана лажни спомениКој – кому кумуваво ова време на мрсулави мажина недоспани женина празни лејкина разголени телаКој – кому ќе пресудиво ова време на ѕевгариво ова време на безимениво ова време на невиниво ова време на жедниКој –...
21 Декември 2020 - 21:56
Млад бил дедо микога посакал да ја измери својата земја:одел вдолж се до морето петнаесет дена.Се качил на рид,се обѕирнал и рекол:малку се деновите.Одел во ширинасѐ додека ја слушал песната на мајка муосум дена.Се качил на планина,се обѕрнал и рекол:малку одев.И заминал в гора.Зел манлихерка и...
13 Декември 2020 - 18:56

Песна посветена на европските поети добитници на Златниот венец на Струшките вечери на поезијата, чии опуси се објавени на македонски јазик,

20 Ноември 2020 - 14:41
Студена пот по челото,студена пот под мишките.Бигор го вкочанил телото,нечујно тлеат издишките. Тешко се гледа некаде крајот,надежта барем да се спаси.Те крепи само гневотсо право клетви да гласи. Но зар е и тоа некаква утеха –да плукаш по гнаси!
15 Ноември 2020 - 21:55
Замолчете!Не пречете!По улица Жена оди,на челото со три бразди,со три бразди за три сина -за Колета,Андо,Владо,пролетното цвеќе младо,зол туѓинец што го скинасо меч остар и со оганниз земјава кога мина.По улица Мајка оди,со две очи, два кладенца,два кладенца сосем суви,источени солзи врели,низ одаи...
05 Ноември 2020 - 13:46
Кои се тие урокливи очи Што одеднаш ја поткреваат и превртуваат земјата Какви се тие проклети очи Што го убиват бикот кој со роговите ги носи и држи куќите  Какви се тие прекрасни очи Од кои извира сета Измирска убавина и среќа Која одвреме-навреме ја милуваат...
31 Октомври 2020 - 19:59
Пред да се раздениЗа неа беше разденетоПред да се стемниЗа неа беше стемнето.Го преврзуваше сонцето со влажна шамијаИ го успиваше крај неа.Ние, дури чекавме да расцутат овошките,Таа веќе ги береше плодовите од нивПолни чинии поставуваше пред насИ ништо не ја возбудуваше.Ние ќе ѝ покажевме камена...
27 Октомври 2020 - 10:09
            Звукот на смртта            те занесува да спиеш            о младичу            разбуди се...
18 Октомври 2020 - 10:58
Слобода сакаме-Народот вика така.Кој да го слушне кутриот народ,Бугарија ли? Тракија?Дали учената Европа,Која што гробот нам ни го копа?Или пак сениште од некој храмСпас ќе ни донесе нам? Бугарија или ТракијаОд друго вино се опија;А од просветената ЕвропаБез „Батак“ не ни тропаИ нигде никому...
26 Септември 2020 - 09:19
1.Стиснете ги тревкитенеа ќe ја исцедите.Наслоните се врз каменотимето ќe ѝ го чуете.Симнете се во рекинедното со неа ќe ве почести.Легните да починетеи ноќта со неа ќe ве покрие.2.На овој даб името ќe ти го напишамдождовите да го симнатжедните в земјада ги напоиш.На оваа нива грутка од тебе ќe...
20 Септември 2020 - 08:22
Што ќе речат нашите внуциЗа нас и за нашите заблуди Ги продадовте коњитеУздите и потковиците Ги загадивте изворитеРеките и езерата Ги угаснавте старите фенериНа глуви уши спиете Ни ги украдовте насмевкитеИ на кочија од сказни патувате Ах,што ќе речат нашите внуциЗа нас и за...
12 Септември 2020 - 12:59
Дојди в ОхридВо мугрите кога ги растури истокпо небото темно златестите зракој;штом сонцето тргна проблеснато, чисто,по пресните следи на нокта и мракот;езерните далги во утринен блесокго гушкаат мило крајбрежниот песок,- тогаш дојди в Охрид!Кипарисот висок, дабјето крај патотсо ветрот кога ќе...
07 Септември 2020 - 11:03
Цветови В Тиквешко негде, в некое село, кај в слана тивко венеше цвете, – убија дете.Последна солза од око капна… кога на ридот есента стапна, в крви се изми утрото бело. И кога в зраци челикот светна последна мисла ко птица летна: „Мајка ми сама остана в село”.О, детски очи! Криевте в себе небесно...
28 Јули 2020 - 18:02

Критичкото малцинство, на 2020 година не гледа само како на година која ја донесе вирусната пандемија, туку и како на година која донесе и еден друг вид на пандемија, онаа на КОВИД-авторитаризмот.

повеќе

Во моментов, мал број проекти или иницијативи во Македонија се фокусираат на тоа како универзитетите ги подготвуваат студентите за општествена одговорност и за граѓанскиот статус.

повеќе

Попис на населението во 2020 треба да има, затоа што тоа утре може да биде услов за Македонија да чекори напред кон ЕУ.

повеќе