Полемика

За Гологанови и нашата општа историја - 2

(Реакција на колумната на Горан Стојанов „Само едно име, Македонци“, објавена на 22 септември 2019 година, на МКД.мк)

Краток одговор на одговорот на г-дин Горан Стојанов на мојата колумна.

„Мојата реакција не е реакција на историчарот, туку реакција на Македонец. Македонец со големата почетна буква М“, вели тој, и со тоа јасно ја покажа разликата во нивоата на оваа дебата. Откако се охрабри да разговара за историски теми, тој има поголема почит кон научниците од историјата и другите хуманистички науки. Бидејќи националната страст и аматеризмот тешко можат да ја заменат професионалната компетентност.

Имам многу познаници и пријатели, етнички Македонци и мислам дека ги познавам нивните различни погледи. Сепак, со неговите невистини и груби манипулации, неговото негирање на морето извори за нашата заедничка историја од доцниот 19-ти и почетокот на 20 век, г-дин Стојанов си направи лоша услуга. Исто така, корисно е да се потсетиме за судбината на антиката, поточно за античкиот македонизам, што поранешните премиери сè уште го сакаат, а и некои амбасадори.

Васил К'нчов пишува за „локалните Бугари и куцовласи“, а Стојанов произволно ги преиначува во „христијанското словенско население“. К'нчов во цитираниот текст го анализира регионалното, а не националното именување, што е повеќе од јасно. Слично на тоа, во неговата позната книга „Македонија. Етнографија и статистика“, бугарскиот географ ги потенцира регионално-племенските ознаки меѓу Бугарите на „Брсјаци“, „Мијаци“, „Естовци“ и прави своја класификација на „западномакедонските Бугари“ (западни Македонци), на „јужномакедонските Бугари“ (јужни Македонци)“, „горно бугарско население или Шопи (во Источна Македонија) и „Бугари кои во суштина се исти со источните тракиски Бугари“ (во југоисточна Македонија).

Откако детално објаснив дека неговото омилено писмо на Теодосиј Гологанов до архимандритот Дионисиј од јуни 1891 година што го објавил Славко Димевски во списанието „Разгледи“ од 1968 година (поточно - година X (1967-1968) 6, стр. 996-1000) го нема на наведеното место во Централниот архив во Софија и дека тоа е веројатно уште еден фалсификат на младата македонска југословенска историографија, дека веќе е докажано дека покојниот Димевски имал редовна пракса да ги поправа, менува или измислува историски документи, тогаш господинот Стојанов покажа храброст да се спротивстави дека писмото било објавено и од Лубен Лапе во 1959 година. Ниту таму, ниту во друг том од неговите "Одбрани текстови за историјата на македонскиот народ", такво писмо нема!

Имајќи го предвид сето ова и разликите во нивоата на логиката во оваа дебата, сметам дека оваа полемика е завршена.

Наум Кајчев

П.С. Послушајте ја прекрасната изведба на познатата песна „Лисаво“, спомената од г-дин Стојанов. Таму се пее „на СНОП се качувам“, а не како што е напишано во произволната транскрипција на „на СТОГ се качувам“. Ова е уште еден доказ дека нашите говори во Јужна Македонија денес не го знаат зборот „стог“. Неговото потекло и влегувањето во „Толковниот речник на македонскиот јазик“ треба дополнително да бидат истражени од надлежните лингвисти.

П.С. Откако го завршив овој одговор, видов дека е објавен нов контроверзен текст, повторно на моја адреса - „Бугарската последна битка“ од за мене непознатото лице г-дин Јован Христовски. Стојанов за него е Тукидид. Стојанов се обидува да остане во областа на историјата и се повикува на докази, понекогаш точни, а понекогаш и погрешно водени или фабрикувани. Христовски не цитира никакви извори за неговото произволно размислување, тој ми припишува тези кои не сум ги напишал и оди директно во груби политички навреди и инсинуации против Бугарија и нејзината надворешна политика. Ваквите текстови не само што не придонесуваат за подобрување на односите меѓу нашите две држави, тие не само што се во дисхармонија со Договорот за пријателство, соседство и соработка меѓу нас, туку помагаат и во одалечувањето на Република Северна Македонија од нејзината европска и евроатлантска интеграција.

Ставовите искажани во рубриката Колумни се лични ставови на авторите и не се автоматски и ставови на редакцијата на МКД.мк. Редакцијата на МКД.мк се оградува од ставовите во објавените колумни, а одговорноста за изнесеното во нив е исклучиво на авторот.

Минатата недела, Сирија повторно беше на врвот на меѓународните вести. Земјата, која долги години е вклучена во борбата против екстремистичките групи, повторно се соочи со нов бран на агресија и воена акција. Во средата, на 9 октомври, турската армија, заедно со сириските антивладини бунтовници, го започна маршот кон североисточните делови на оваа земја што предизвика жестоки борби.

повеќе

Добар изборен систем треба да биде репрезентативен, но и да овозможува ефикасно владеење.

повеќе

Луѓето можете и ги задржите во сопствената земја - ако им е добро.

повеќе