Колумна

Јас сум политички затвореник во Шпанија

Веќе една година сум заклучен во ќелија и го гледам небото низ решетки.

Веќе цела година мојот 18-месечен син го гледам само неколку часа месечно. Цела година немам ни мобилен телефон ниту пристап до интернет. Веќе една година оддалеку следам што се случува во мојата компанија. Веќе една година ме држат без право на кауција и без дури датум за судење затоа што ги бранев основните права во која било демократија, како што се слободата на говорот и слободата да се сретнеш со други и да протестираш. Веќе една година сум политички затвореник, заложник што го држи шпанската влада.

Ако Шпанија е демократија, како е тоа можно? Како може да има политички затвореници ако диктатурата на Франко наводно завршила пред повеќе од 40 години? Нема едноставен одговор. Шпанија има огромен политички проблем со Каталонија, но сепак е неспособна да го реши на единствениот можен начин во современите демократии - со политичко решение. Наместо тоа, тие се обидуваат да го решат со полицијата и со судиите, без да сфатат дека ова само го зголемува проблемот.

Ако 80% од кој било народ каже дека сака да гласа за својата политичка иднина на референдум, како што е случајот со Каталонија, не може да се преправате дека не го слушате овој повик. Кога Канада и Велика Британија слушнаа таков повик, тие одлучија да преговараат за референдуми со Квебек и Шкотска. Кога повеќе од два милиони Каталонци ќе излезат на гласање, како што се случи на 1 октомври минатата година, не испраќате шпанска полиција да тепа мирни граѓани. А ако сакате да ве сметаат за држава во која владее правото, не може да испраќате невини луѓе во затвор или во егзил, како што се случува сега во Шпанија.

Кога бев уапсен пред една година ме обвинија за поттикнување бунт затоа што се качив на еден шпански полициски автомобил (со дозвола од тие полицајци) и тврдеа дека сум го сторил тоа за да поттикнам опсада и насилство кај многу мирни демонстранти, кои јас се обидував да ги растерам во Барселона. Кога излегоа видеата од тој ден и покажаа дека јас ги молев мирните демонстранти да си одат дома, шпанската влада гo смени обвинението од поттикнување во бунтување. Сега сум обвинет дека сум ги поттикнувал луѓето да учествуваат на референдумот на 1 октомври 2017 година и сум ги повикувал да ја блокираат шпанската полиција додека тие насилно одеа на гласачките места за да го прекинат гласањето.

Двете обвиненија се невистинити и без трошка доказ. Тоа е фарса. Кога ќе почне моето судење, ќе биде многу тешко да се одржи актуелното обвинение за бунт, и ако бидам осуден, ќе поднесеме жалба до правниот систем на Европската Унија. Шпанија веќе виде дека ниту Германија, ниту Велика Британија ниту Белгија не пуштија европски потерници за екстрадирање на поранешните избрани членови на владата на Каталонија, кои избегаа за да бараат заштита од слични обвиненија, бидејќи нивните судии веќе видоа дека обвиненијата се неосновани според шпанскиот закон. Дали Шпанија е единствената земја што не сака да види дека единственото насилство извршено во Каталонија е тоа што нејзините полицајци ги тепаа мирните гласачи низ Каталонија, нешто што беше прикажано на ТВ и на насловните страници на весниците низ целиот свет? Дали е толку тешко да се разбере дека гласачките ливчиња и гласачките кутии не се опасно оружје во демократијата?

Шпанија тргна по опасен пат пред неколку години: патот на сè поостро намалување на индивидуалните и колективните човекови права до степен до кој сега достигнаа неверојатни граници. ЕУ се фокусира на Полска и Унгарија во овој поглед, но би било добро покритички да го погледне сè поголемиот недостиг од демократија во Шпанија. Веќе некое време не се гонат само Каталонците што се за независност, поради остварувањето на нивните основни права, бидејќи Шпанија ги затвори веб-сајтовите и весниците, па дури и осуди пејачи и куклари поради нивните уметнички потфати.

„Кризата во Каталонија“ одамна е во безизлез. Тоа е итен политички проблем за кој е потребно политичко решение. Седум лидери за независност се во егзил, вклучувајќи го и каталонскиот претседател Карлес Пучдемон, а деветмина од нас сме затворени, нè држат без кауција или судење. Странски политичари од сите политички линии, добитници на Нобеловата награда за мир, Амнести интернешнел и Хјуман рајтс воч ја критикуваа ситуацијата, повикаа на преговори и ние да бидеме ослободени. Бидејќи се чини дека не е можен напредок кај шпанската влада, можеби е време за меѓународно посредување каде што самата ЕУ или некоја европска влада би играла улога. Едноставно не е во ред тоа што постојат политички затвореници како мене во 21 век во Шпанија или каде било во Европа.

Жорди Куишар, претседател на Омниум културал

Ставовите искажани во рубриката Колумни се лични ставови на авторите и не се автоматски и ставови на редакцијата на МКД.мк. Редакцијата на МКД.мк се оградува од ставовите во објавените колумни, а одговорноста за изнесеното во нив е исклучиво на авторот.

Парадоксалните судски процеси во државава, сами по себе родија парадокс.

повеќе

Следејќи ги слепо своите геостратешки планови, можно е американските геостратези и во Македонија да направија уште една грешка, во низата грешки во последните две декади.

повеќе

Подгорица во 2019 година ќе добие споменик на Јосип Броз Тито.

повеќе