Колумна

Господине претседателе, не ни треба вашиот смрдлив ѕид

На 20 јануари 2019 владата на САД веќе цел месец е делумно блокирана поради инсистирањето на Трамп да добие 5,7 милијарди долари од Конгресот за финансирање на неговиот расистички и средновековен пограничен ѕид.

Кога станува збор за оваа тековна дебата, претседателот Доналд Џ. Трамп, заедно со своите републикански поданици, страда од селективна амнезија: тој заборава што не му оди во прилог и се сеќава само на тоа што е во неговиот најдобар интерес. Иако Трамп на 11 декември 2018 се согласи, јавно, дека тој е заслужен за можната блокада на владата, на официјална средба со спикерката на Домот Ненси Пелоси и лидерот на малцинството во Сенатот Чак Шумер, ако водечките демократи не го поддржат неговиот фетиш за ѕидови, тој постојано ги обвинува демократите за блокадата.

Исто така, тој пригодно „заборава“ дека им вети на американската јавност и на своите „бедни“ поддржувачи во својата претседателска кампања, особено на масовните симулирани митинзи на неонацистите, дека Мексико ќе плати за тоа.

Сега, кога Мексико не ги испорача милијардите пезоси за градење на овој глупав ѕид, особено со новото раководство под претседателот Андрес Мануел Лопез Обрадор (АМЛО), Трамп сака американските даночни обврзници да го изградат неговото средновековно „решение“ за еден проблем од 21 век.

Како дел од неговиот неуспешен план делумно да ја блокира владата за да ја добие својата откупнина од 5,7 милијарди американски долари за ветениот ѕид, за кој постојано го менува видот на материјалот, од бетон и ограда преку челик до „праски“, Трамп, заедно со своите неморални сурогати, како Мајк Пенс, Сара Хакаби Сандерс, Келиeн Конвеј, Мик Мулвани и Кирстен Нилсен, продолжува да лаже дека на границата има т.н. алармантна состојба.

Додека преминувањата граница на недокументирани имигранти опаѓаат во текот на годините, според Њујорк тајмс и според многу други извори, Трамп и колегите-лажговци погрешно тврдат дека доживуваме „кризи“ на јужната граница. Всушност, според Тимоти Ноа од Политико, во 2017 година граничните апсења паднале толку ниско, што „...за да најдете година со помалку гранични апсења, треба да се вратите сè до 1971 година“. Од 1971 до 2017 година, тоа се речиси 50 години!

Кога сме кај лагите, Трамп и поданиците продолжуваат да повторуваат други лаги за т.н. гранични кризи и потребата за ѕид за кој Мексико никогаш нема да плати. Тука е глупавата идеја дека терористите, како ИСИС, ја минуваат јужната граница. Дали просечниот поддржувач на Трамп всушност верува дека Мексико, како доминантно католичка земја со ефикасна полициска држава, ќе им дозволи на муслиманските терористи да основаат воени бази или мрежи на негова територија? Ќе се обложам со секој поддржувач на Трамп во 10.000 пезоси дека ако мексиканската влада не ги фати и убие овие „замислени терористи“, наркокартелите и бандите ќе го сторат тоа. Занемарете ги религијата и националната гордост, ИСИС е лоша за бизнисот за наркокартелите и бандите! За секое криминално здружение, исто како и инвазијата на САД и окупацијата на Ирак, меѓу другите историски интервенции низ Латинска Америка, се работи за полагање право и контролирање територија!

Толку многу лаги извираат од устата на Трамп што е тешко да се држи чекор, како лагата дека 90% од хероинот што влегува во земјата доаѓаат од јужната граница. Иако некои дроги навистина доаѓаат од јужната граница, како што е случајот со тунелите, кои ѕидот не ги запира, мнозинството доаѓа од законските влезови, според УСА тудеј и многу други извори.

Во однос на дрогите, да не заборавиме на американските фармацевтски компании, лобистите и лекарите-соучесници што го преплавија пазарот со претерано пропишување лекови, како опиоиди, кои се разменуваат / тргуваат во неформалната економија! Сметам дека е иронично тоа што одеднаш сите сме свесни и загрижени за проблемот со дрогата, како што е опиоидната криза или опиоидната епидемија, кога таа првенствено ги погодува белите луѓе во градовите, предградијата и руралните заедници. Каде беа засегнатите креатори на политики и просечните граѓани кога дрогата (и алкохолот) непропорционално влијаеја (до ден денес) врз луѓето од други раси во американските латински квартови, во гетата и резерватите?

Да заклучиме: во крајна линија, важното прашање за делумната блокада на владата во суштина не е за границата. Тоа повеќе е за сегашниот бран на бела надмоќност и бел нативизам што Америка го доживува, олицетворен со изборот на Трамп. Во суштина, милионите белци во оваа земја не можат да се помират или да ја прифатат реалноста на поцрнувањето на Америка. (Да бидеме фер и објективни, има милиони бели Американци што го отфрлаат расизмот.) Така, обврска на сите нас што ги отфрламе расистичките идеологии и политики е да станеме и да зборуваме против фанатизмот во сите негови форми и видови, илустриран со „Портокаловиот човек во Белата куќа“.

Автор: Алваро Хуерта

Извор: Каунтерпанч

Ставовите искажани во рубриката Колумни се лични ставови на авторите и не се автоматски и ставови на редакцијата на МКД.мк. Редакцијата на МКД.мк се оградува од ставовите во објавените колумни, а одговорноста за изнесеното во нив е исклучиво на авторот.

Помина времето кога политиката беше „шаховска борба“ на политичките актери, која неретко се одвиваше далеку од очите на јавноста и беше доста неразбирлива за обичниот гласач. 

повеќе

Државата треба повеќе да се вклучи во промовирање на младинско претприемништво како економска активност која би помогнала за намалување на невработеноста.

повеќе

Без оглед на политичката заднина на случајот за изнудување, владата во Скопје мора да се фокусира на темелна истрага наместо на ограничување на штетата.

повеќе