Колумна

Брисел сака да ја направи Македонија нормална држава

Не е во прашање само Русија VS Западот. Има нов играч на масата.

Вообичаено утро во Скопје, главниот град на Македонија, или, како што наскоро ќе биде позната земјата, Северна Македонија.

Се будам во спалните соби на галијата вкотвена на реката Вардар - поклонување кон европскиот империјализам во овој град на архитектонски чудесии - и го тргам столчето со кое ја заглавив вратата претходната вечер. На рецепцијата некој шеговито вели: „Нека не ве лажат. Ова можеби изгледа како хотел, но кога ќе дојде време, ќе запловиме по Вардар и ќе ја освоиме Грција“.

Баш пред галијата стои Мостот на цивилизациите со неговите бескрајни статуи на сите херои, вистински и измислени, од македонската историја. Потоа главниот плоштад со својата џиновска статуа на Александар. А потоа хотелот каде што ќе се сретнам со Јанко Бачев, претседател на малата партија Обединета Македонија, единствената отворена проруска партија во земјата.

Бачев се бори против предложената промена на името за земјата. Заедно со другите мали партии, Обединета Македонија ќе го бојкотира референдумот закажан за 30 септември, но Бачев е подготвен да направи многу повеќе. Тој е близок со Александар Дугин, рускиот филозоф и пропагандист познат по своите врски со секое реакционерно движење во Европа.

Телохранителот на Бачев, кој седи до него, ми кажува дека кога партијата го донела Дугин да одржи говор во Скопје, Русинот бил запрашан како неговите сонародници би одговориле на предлог за менување на името на Русија. Би убивале, одговорил тој.

Промената на името е важна бидејќи го отвора патот за членство на Македонија во НАТО и во Европската Унија, надминувајќи ги приговорите на Грција кон употребата на топоним што таа го смета за свој. Неодамнешниот договор меѓу двете влади неверојатно нè доближува до тој исход, под услов да се убедат гласачите на референдумот.

Брисел сака да ја претвори Македонија во нормална држава. Русија, исто така, има интерес во исходот од референдумот. Загубата на Црна Гора, малата балканска нација што пристапи во НАТО во 2017 година, може да се смета за малер. Загубата и на Црна Гора и на Македонија би изгледала како лекомисленост.

Претходната ноќ отидов на протестите пред зградата на парламентот. Се разбира, Бачев беше таму. Од далечина можев да видам како тој се движи напред, соочувајќи се со полицијата за немири и мавтајќи со руско знаме. На друг протест, неколку дена подоцна, тој ќе биде нападнат од група млади луѓе блиски до поранешната владејачка партија, несреќни што противењето на промената на името добило лош симбол во странски агент. Искуството не го заплаши.

Руската амбасада во Скопје е шпионско гнездо, третиот и најмал раб на триаголникот што ги вклучува и Белград и Софија. Предводена од митскиот Олег Шчербак, соученик на рускиот министер за надворешни работи, Сергеј Лавров, амбасадата разви моќна шпионска машинерија. Официјално таа може да се пофали со пет разузнавачи: еден специјализиран за енергетското прашање, а двајца зборуваат совршен албански и се задолжени за справување со националното малцинство.

Дали ова е игра, нова Голема игра, помеѓу Русија и Западот? Не баш. Има друг играч на масата.

Следниот ден се сретнав со една од главните политички личности што се борат против промената на името. Додека седнуваме да пиеме кафе во пријатното Манда кафе, Љупчо Палевски ми кажува дека Македонија е бојно поле меѓу две сили. Од една страна, Западот. Од друга страна... Кина.

Кина или Русија?, прашав јас. „Русија е само мускули. Умот е Кина, а и парите се Кина.“ Кинезите сакаат да изградат пат, објаснува тој, новиот Пат на свилата меѓу Централна Европа и нивното пристаниште во Грција. „Начинот да се запре овој пат е да се создаде конфликт на Балканот“.

Палевски тврди дека Западот создава хаос во неговата земја, разгорувајќи ги страстите со промена на името, со цел да го блокира или да го наруши проектот Пат на свилата и економски појас. Ако Македонија биде втурната во хаос (или внесена во НАТО), Кина ќе го загуби единствениот достапен пат до Европа, бидејќи патот може да поминува само низ три земји, а и Албанија и Бугарија се цврсто во рамките на НАТО.

Палевски веднаш ми се гледа како посериозен од Бачев, и поопасен. Секое спомнување на неговото име во Скопје ја евоцира приказната за тоа дека тој дошол во сопственост на нелегалните снимки на поранешниот премиер Никола Груевски (кој беше симнат од функцијата поради скандалот со прислушување).

Вооружен со прислушувани разговори меѓу политичари, дипломати и високи функционери, Палевски брзо ги разделил против многумина од оние чиишто злосторства ги разоткриваат. За тоа, тој бил награден со најмалку два обиди за убиство и посета од разузнавачките служби доцна навечер.

Во еден момент за време на нашиот разговор, Палевски извади УСБ од својот приврзок за клучеви, го приклучи на својот телефон и ми пушти разговор помеѓу македонски политичар и странски амбасадор за кој вели дека ќе предизвика политички земјотрес. Гледајќи во својот телефон, тој сугерира дека Кинезите треба да ја поддржат новата партија што тој ја создава, „националистичка партија во корист на мултиполарна глобализација“. Подоцна истиот ден прашав еден агент на европската разузнавачка служба во Скопје што мисли за ова. Одговорот: „Кинезите никогаш не би се плеткале со некој како Палевски“.

Агентот ми кажа дека е помалку оптимист од неговите политички господари дека Македонија ќе има европска иднина. Кина, иако претпазлива и методична, го зголемува своето економско влијание тука, додека Русија има ограничена цел: да не ја спречи Македонија да се приклучи во западниот клуб, но да се осигури дека таа нема да успее откако ќе стане членка. Додека Скопје се движи кон членството во НАТО и во ЕУ, ќе има уште многу прилики да се попречи работата на моторот на Западот.

Ако Македонците го прифатат новото име, Северна Македонија ќе почне одолжен процес на пристапување кон ЕУ. Ќе се отворат поглавја од преговорите. Големи тимови ќе пристигнат од Брисел и ќе ги пополнат сите соби во вардарската галија, при што некои службеници можеби ќе спијат на мрежите на палубата. Ќе се состануваат со министри и бирократи за да преговараат за правилата за јавни набавки и законите за телекомуникации, меѓу многуте други работи.

Во меѓувреме, во сенките, ќе се отворат и други поглавја, ќе се дискутираат и други комуникациски планови, а парите од тајните кофчези ќе продолжат да течат.

Автор: Бруно Масаеш

Извор: Политико

Ставовите искажани во рубриката Колумни се лични ставови на авторите и не се автоматски и ставови на редакцијата на МКД.мк. Редакцијата на МКД.мк се оградува од ставовите во објавените колумни, а одговорноста за изнесеното во нив е исклучиво на авторот.

Без оглед на фактот што од постоењето на уметноста постои и теорија и приказна за тоа, уметничкиот процес останува крајно неразбирлив.

повеќе

Што е потребно младите велешки занаетчии да не станат самоубиствени гемиџии, туку да ги тераат своите замисли напред.

повеќе

Брзата храна и газираните пијалоци се водечки причинители на прекумерна телесна тежина, која пак значително го намалува нашиот животен век и квалитет на живот.

повеќе