Протестна приказна

Пешачката опција е најдобрата кога и итната помош заглавува (ФОТО+ВИДЕО)

Ден којзнае кој по ред во Скопје кога знаеш дека каква и да смислиш стратегија, ќе заглавиш низ метежот создаден од блокадите на приватните превозници и знаеш дека или ќе стигнеш на работа или нема да стигнеш. Најмалку ќе згрешиш ако уште под топлиот јорган на прашањето дали да станеш или да не станеш, ќе си го избереш вториот одговор. Ако можеш од дома да ја сработиш работата што од тебе ја чека твојот шеф... Ако не, здравје. Арно ама, оваа медицинска екипа во возилото за итна помош нема избор, мора болниот да го однесе во болница. А на ова место не можеше да се пробие... иако возилата би му се тргнале од патот. Ама како?

А завива ли, завива тоа сирената на итната помош. Останува надежта дека болниот издржал до болницата.

Е кога веќе си избрал да излезеш од под јорганот, најмалку ќе згрешиш ако тргнеш пеш. Ако можeш да доодиш до кај што треба да стигнеш. Пешаците во Скопје се најбрзите учесници во сообраќајот. Тие се пробиваат и таму каде што не поминуваат не „сканија“, не комби, не „бмв“, не „смартче“, не па „кавасаки“, ниту старото „томовче“. Скопје, пешачкиот рај!

Ама, ако треба да стигнам од Ново Лисиче до Карпош, најдобра опција не ми е „пешачката“ да ја фатам, туку под јорганот да останам.

А точакот? А зима е? Е ај да го активираме тоа двотркалско чудо.

И тргнуваш. Добро завиткан со капа и шал. И гледаш како зад задниот калник ги оставаш сите камиони, автобуси, комбиња, автомобили. И немоќно те гледаат зашто немаат шанса да те тркаат. Праќаат само чадни сигнали од ауспусите дека во секој момент би можеле да стартуваат и да развијат стотка. Ама не ќе можат ова утро.

Ауспуси? Чад? Јаглерод моноксид, диоксид, сулфури, олово, цел Менделеев систем во воздухот! Брцаш во џебот и ја пронаоѓаш маската што останала подзаборавена, зашто, нели, ковид-19 и нема повеќе. Нема барем зашто повеќе не се испраќаат до медиумите ниту дневни, ниту неделни извештаи, за болни, за починати. Кому му е сега да мисли на короната. Корона или чад од ауспуси? Ама избор...

И така. Со маска преку носот и устата, со капа и шал, завиткан во дебела јакна под која си почнал и да се запотуваш иако студи (ех, кондицијата останала под јорганот и на седиштата од автомобилот и од автобусите на ЈСП и на  приватните превозници).

Си правиш паузи и фотографираш со мобилниот телефон. Туѓа мака. А за да ја направиш оваа несекојдневна приказна во која всушност не си главниот јунак.

Јунаци се  разните власти што ги има низ Скопјево и земјава. Јунаци на јазик. Јунаци надлежни и ненадлежни, знајни и незнајни. И потоа, кога ќе го паркираш точакот, ќе ги чекаш нивните изјави за тоа што понатаму.

За тоа време, карваните од коли си лазат, пешаците се пробиваат, точаците возат, тротинетите летаат низ облачниот град, полицајците си прават муабет на оние три големи, ама утрово тивки крстосници, каде што од 6 часот спијат паркираните автобуси.

За назад до дома, веројатно иста „песна“.

П. Џамбазоски

П.С. Вика колега од работа, а бе јас бев со точак. Е, ако де... некој мора и под јорган да остане...

Ех, вечно Скопје!

Деновиве адвокатот Тортевски во дебатна емисија рече дека немаме критична маса за држава. Не знам дали е така, но изгледа немаме критична маса за сериозни дебати и дијалози во општеството. 

повеќе

Светска банка проценува дека за секој долар инвестиран во здравството, државата има бенефит од 4 долари во смисла на зголемена економска продуктивност.

повеќе

Провокација е именувањето на бугарските клубови „Борис III“ и „Ванчо Михајлов“. Не можеа ли да бидат со имињата Елин Пелин, Димчо Дебељанов, Черноризец Храбар или Иван Вазов?

повеќе